Herstellen van narcistische mishandeling is geen lineair proces. Het is geen route met vaste stappen die je eenvoudig kunt afvinken. Het is een innerlijke reis, vaak stil, verwarrend en diepgaand, waarin je langzaam terugkeert naar jezelf.
Deze vorm van mishandeling wordt nog te weinig herkend. Juist omdat ze zich niet altijd toont in zichtbare wonden,
maar in subtiele verschuivingen van werkelijkheid, vertrouwen en identiteit. Het gevolg is een veelheid aan klachten, terwijl erkenning vaak uitblijft. Toch keren in de verhalen van mensen die deze weg bewandelen steeds dezelfde essentiële herstelpunten terug.
Voor veel mensen begint herstel met een pijnlijk maar bevrijdend inzicht: Dit was geen relatieprobleem. Dit was mishandeling.
Doordat de omgeving het gedrag vaak bagatelliseert en de pleger systematisch de schuld bij het slachtoffer legt, raakt de eigen waarneming ondermijnd. Herkennen wat er werkelijk speelde, herstelt iets fundamenteels:
het recht op je eigen ervaring.
Deze vorm vraagt om specifieke kennis én een zorgvuldige benadering. Veel slachtoffers kregen juist te horen dat ze naar hun ‘eigen aandeel’ moesten kijken, terwijl hun innerlijke kompas al langdurig werd ondermijnd.
Werkelijk helende hulp ontschuldigt. Ze bevestigt dat wat jij meemaakte niet jouw fout was. En ze nodigt je uit om opnieuw contact te maken met je eigen waarheid, zonder oordeel of druk. Zodat je jouw vertrouwen leert herstellen. want herstel betekent ook leren begrijpen dat angst, verwarring, dissociatie, wantrouwen, geen zwakte zijn, maar normale reacties op abnormale omstandigheden.
Wanneer dat inzicht indaalt, ontstaat ruimte. Ruimte om jezelf weer te vertrouwen. En voorzichtig, in veilige verbinding, ook de ander. Vaak is steun van slechts een paar mensen die écht begrijpen al voldoende om het innerlijk vertrouwen weer te laten groeien. Dat kan al beginnen met ondersteuning door een (ervarings)deskundige en afgestemde hulpverlener.
Wanneer de verbinding met jezelf herstelt, komt er levensenergie vrij.
Dan ontstaat het besef: Ik ben het waard om voor te zorgen. Ik mag aandacht ontvangen. Ik heb recht op een toekomst die van mij is.
Niet als gedachte, maar als gevoelde waarheid. Vanuit die bedding wordt zelfzorg geen taak, maar een natuurlijke beweging richting vrijheid, zodat jij jouw waarde opnieuw kunt belichamen.
Voel je bij het lezen dat dit verhaal iets in jou raakt? Weet dan dat je niet hoeft te wachten tot het ‘erger’ wordt.
Er is ondersteuning mogelijk, afgestemd, deskundig en veilig. Je bent welkom!
Reactie plaatsen
Reacties